loading

لایه برداری شیمیایی چیست و چه عوارضی دارد؟

لایه برداری شیمیایی

لایه برداری شیمیایی یکی از انواع روش ­های لایه برداری پوست صورت است. اینکه این لایه بردار ها چه هستند و چه نکاتی در مورد آنها وجود دارد، موضوعی است که در این نوشتار به آن می پردازیم. برای دانستن بیشتر، همراه بمانید.

لایه بردار شیمیایی چیست؟

لایه برداری شیمیایی، روندی است که در طی آن محلول های شیمیایی در تماس با پوست صورت قرار می گیرند. این محلول ها باعث می شوند تا لایۀ رویی پوست، تاول زده و سپس از روی صورت جدا شوند. پوست جدید نسبت به پوست قدیمی، معمولاً روشنتر و نرم تر است.

این نوع از لایه برداری از پوست، برای کم کردن چروک ها، درمان رنگ پوست تغییر یافته و اسکار ها در نواحی مختلفی از بدن همچون صورت، گردن یا دست ها استفاده می شود.

لایه برداری ها می توانند شدت متفاوتی داشته باشند و در نتیجه بر میزان عمق درگیر از پوست، اثر بگذارند. اما، هرچه این لایه برداری، قویتر باشد، نتیجۀ مشخص تری نیز به همراه دارد که البته درمان آثار آن هم به مدت زمان بیشتری نیاز خواهد داشت.

 

کاربردهای این نوع از لایه برداری چیست؟

این نوع از لایه برداری، با توجه به اثرات عمقی خود، نتایج مختلفی به همراه دارد.

لایه برداری سبک

در این نوع از لایه برداری، خارجی ترین لایۀ پوست (اپیدرم) تحت تأثیر قرار می گیرد. این نوع، بیشتر برای درمان چروک های سطحی، آکنه، تُن پوستی ناهمگون و خشکی استفاده می شود. می توان هر دو تا پنج هفته، چنین لایه برداری ای را انجام داد.

لایه برداری متوسط

این لایه برداری شیمیایی، برای جدا کردن سلول های پوستی از اپیدرم و همچنین قسمتی از لایۀ بالایی جزء میانی پوست (درم) مورد استفاده است. این لایه برداری برای درمان چروک ها، اسکار آکنه و تن پوستی ناهمگون می تواند مفید واقع شود. برای دستیابی به نتیجۀ مناسب، ممکن است نیاز به تکرار درمان باشد.

لایه برداری عمیق

این لایه برداری، همان طور که از نامش پیداست، سلول های عمیق تر پوستی را هدف قرار می دهد. چنانچه چروک های عمیق تر یا اسکار های رشد کننده داشته باشید، پزشک، این روش را انتخاب خواهد نمود. برای به دست آوردن نتیجه، احتیاجی به تکرار پروسه نیست.

توجه داشته باشید که برای اسکارها یا چروک های خیلی عمیق یا جمع کردن پوست آویزان شده نمی توان از لایه برداری شیمیایی استفاده نمود.

صرفنظر از شدت و نوع، لایه برداری شیمیایی می تواند برای

    • چروک های سطحی اطراف چشم و دهان
    • چروک های حاصل از آفتاب یا افزایش سن
    • بهبود ظاهر اسکار های سطحی
    • درمان نوع خاصی از آکنه ها و
    • درمان لک های پوستی ناشی از افزایش سن، کک و مک، لکه های تیرۀ پوستی (ملاسما) ناشی از بارداری یا استفاده از قرص های ضد بارداری

مورد استفاده قرار گیرند.

ریسک ها

هرچند این روش، می تواند نتایج دلخواهی به همراه داشته باشد اما باید به خطرات و آثار سوء جانبی آن نیز توجه داشت.

قرمزی یا تورم

در فرایند طبیعی درمان پس از انجام یک لایه برداری شیمیایی، قرمزی پوست عادی است. پس از یک پروسیجر متوسط یا عمیق، قرمزی پوست ممکن است تا ماه ها ادامه یابد.

جای زخم

ندرتاً مواقعی پیش می آیند که این درمان، ایجاد جای زخم می کند. این آثار عمدتاً در قسمت پایینی صورت به وجود می آیند. برای بهبود ظاهر آنها، می توان از داروهای آنتی بیوتیکی و استروئیدی استفاده نمود.

تغییر رنگ پوست

ممکن است پس از انجام پروسه، رنگ پوست نسبت به قبل تیره تر یا روشن تر شود.  تیرگی در لایه برداری های سطحی  و روشنتر شدن در لایه برداری های عمیق شایع هستند. این تغییرات رنگ پوست، در افراد با رنگ پوست قهوه ای یا سیاه  شایع تر است و ممکن است همیشگی شود.

عفونت

لایه برداری شیمیایی می تواند منجر به عفونت های باکتریایی، قارچی یا ویروسی شود.

آسیب به قلب، کلیه یا کبد

در لایه برداری های عمیق از اسید کربولیک (فنول) استفاده می شود. این ماده می تواند به ماهیچه های قلب صدمه بزند و باعث طپش قلب نامنظم شود. فنول همچنین می تواند باعث آسیب به کلیه ها و کبد شود. به منظور کم کردن مدت زمانی که فرد در معرض فنول قرار می گیرد، یک لایه برداری شیمیایی عمیق در فواصل زمانی ۱۰ تا ۲۰ دقیقه ای انجام می شود.

برای چه کسانی مناسب است؟

این نوع از لایه برداری، مناسب همۀ افراد نیست. پزشک شما، باید در مورد آن یا نوع خاصی از لایه برداری شیمیایی به شما هشدار دهد. به خصوص اگر:

    • دارو هایی همچون ایزوتریتینوئین را در ۶ ماه گذشته مصرف کرده باشید؛
    • سابقۀ خانوادگی در داشتن نواحی برآمده حاصل از رشد بیش از حد اسکار (کلوئید) دارید؛
    • باردار هستید؛
    • به طور مکرر دچار تبخال می شوید یا تبخال هایی شدید می زنید.

جمع بندی

    • پیشینۀ این نوع از درمان پوستی، به زمان مصریان و ۱۵۵۰ سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد. در آن زمان از اسید های به خصوصی برای این کار استفاده می شد. اما امروزه، متخصصان پوست، بیش از پنجاه سال است که به روشی مطمئن این کار را انجام می دهند؛
    • لایه برداری شیمیایی برای افراد با پوست سفید و موهای روشن، مناسب تر است. ممکن است افراد دارای پوست تیره، تغییر رنگ طولانی تری را تجربه نمایند؛
    • چنانچه دچار عفونت، باردار یا شیرده، تحت تأثیر داروهای ضد آکنه همچون ایزوتریتینوئین یا تریتینوئین، بیماری فعال پوستی، آفتاب سوختگی یا تبخال باشید، این لایه برداری مناسب شما نخواهد بود؛
    • توجه داشته باشید که میان لایه برداری های سطحی، متوسط و عمیق تفاوت وجود دارد و هر کدام عمق و لایۀ به خصوصی از پوست را تحت تأثیر قرار می دهند؛
    • مدت زمان بهبودی از آثار لایه برداری، به نوع لایه برداری وابسته است. بهبودی در نوع سطحی، طی یک هفته، در لایه برداری متوسط طی ۲ تا ۳ هفته و در نوع عمیق ۳ هفته یا بیشتر اتفاق می افتد؛
    • میزان دردی که در زمان پروسه تحمل می کنید به عوامل بسیاری همچون ناحیه ای که تحت درمان قرار می گیرد، میزان حساسیت پوست و روش انتخابی بستگی دارد.

منابع:

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *