۶ دستور تهیه دئودورانت خانگی آسان و کم هزینه!

به دنبال ۶ دستور برای تهیه دئودورانت خانگی بودن می ­تواند به این معنی باشد که شما هم مانند من از حجم محصولات شیمیایی موجود در بازار خسته شده ­اید و به دنبال استفاده از  مواد بی ضرر و طبیعی هستید. شاید هم یک طرفدار محیط زیست هستید که وظیفۀ خود می­ دانید به کارخانۀ طبیعت بیشتر رجوع کنید و محصول خود را مستقیم از تولید کنندۀ محترم دریافت نمایید. مطلبی که در اینجا می­خوانید، به روش­های خانگی و آسان برای تهیۀ دئودورانت جامد می ­پردازد. برای مرور اسپری ها می توانید این مطلب را بخوانید.

فکر می­ کنم همۀ ما تعریف مشخصی از بوی بد و خوش داریم و باز هم فکر می ­کنم هیچ کدام از ما بوی عرق را به عنوان بوی خوب در نظر نمی­ گیریم.  همۀ ما از اینکه در طول روز بوی عرق بدهیم وحشت داریم؛ با استفاده از اسپری های ضد عرق، دئورول­ ها و روش ­های دیگر سعی بر کنترل حجم عرق و بوی آن داریم.

به عنوان کسی که از استفاده از محصولات طبیعی لذت می­ برد باید بگویم که مدتی است به دئودورانت های خانگی رو کرده ­ام. تجربۀ کسب شده ­ام به من می­ گوید هرچند این دئودورانت­ ها حس خشکی کاملی را ایجاد  و تنها مانع از بوی بد می ­شوند ولی برای استفادۀ روزمره و فکر می­ کنم مشخصاً برای کسانی که  بوی عرق تندی ندارند می­ توانند بسیار مفید واقع شود!

دستورات مختلفی برای ساخت دئودورانت­ های خانگی جامد وجود دارد. ولی مواردی که در اکثر آنها مشترک است وجود جوش شیرین و روغن نارگیل است! این دستور العمل­ های موجود را می توانید متناسب با سلیقۀ خود و همچنین آلرژیک بودنتان نسبت به هر کدام از مواد اولیه تغییر دهید. نکتۀ مثبت در مورد  محصولات طبیعی این است که می­ توانید تا حدی در آنها دخالت داشته باشید زیرا که مثل یک دئودورانت تجاری نخواهند بود که اگر میزان آلومینیوم آن خیلی زیاد شود یا اندازۀ پیشران اسپری بیشتر شود فاجعۀ سلامتی و محیط زیستی به بار آورد!

تجربۀ شخصی به من می ­گوید بهتر است قبل از استفاده، زیر بغل خود را کمی نمناک کنید. با این کار، در حالتی که  دئودورانت خانگیات خاصیت چسبندگی کافی ندارند به بدن بیشتر بچسبند. در تعدد استفاده در طول روز آزاد هستید!

بیشتر مواد موجود در این دستور تهیه ­ها را  می­ توانید از عطار­ی­ های قابل اعتماد تهیه کنید. اگر خواستید از کپسول­ های ویتامین E استفاده کنید، داروخانه­ ها جایی هستند که باید به دنبال آن­ها بگردید. به علاوه مطمئن شوید به مواد مورد استفاده (مثلاً جوش شیرین یا روغن اسانسیل) حساسیت نداشته باشید. در صورت وجود حساسیت می ­توانید آن ماده را حذف یا جایگزین کنید.  به عنوان مثال اگر به جوش شیرین (که به دلیل خاصیت جذب کردن رطوبت و همچنین خاصیت ضد بو بودن در این دستورات استفاده می­ شود) حساسیت دارید می توانید از بنتونیت (نوعی از خاک رس سفید رنگ که آن نیز جاذب رطوبت است- توجه داشتید که به میزان سطح PH هر دوی آنها توجه کنید تا به شما آسیب نرسانند) استفاده نمایید. دانستن این موضوع بد نیست که:

    • روغن نارگیل موجود در این دستورات باعث می شود که مواد روی پوست به صورت یکنواختی پخش شوند. به علاوه این روغن خاصیت ضد عفونی ­و روشن کنندگی نیز دارد. برای ذوب کردن روغن جامد شده از حرارت بسیار ملایم استفاده کنید تا حرارت، ساختار مولکولی روغن را از میان نبرد و نفع آن را تبدیل به ضرر نکند (روغن نسوزد). دما نباید آنقدر بالا رود که بر حسب اتفاق باعث سوختگی شود.
    • شی باتری که استفاده می­ شود به مخلوط خاصیت مرطوب کنندگی می­ دهد و از پوست در برابر خشکی محافظت می­ کند. برای ذوب کردن آن نیز از حرارت بسیار ملایم استفاده کنید.
    • همان­طور که در بالا عنوان شد، جوش شیرین به عنوان جاذب بو و رطوبت عرق کاربرد دارد.
    • موم علاوه بر مرطوب کنندگی کمک می­ کند حالت سفتی مخلوط بیشتر شود. در زمانی که آن را استفاده می­ کنید بهتر است ابتدا آن را ذوب کنید و سپس روغن­ ها را اضافه کنید. علاوه بر این توجه داشته باشید که سریعاً به حالت جامد بر می­ گردد پس سرعت عمل را فراموش نکنید.
    • پودر آروروت و خاک بنتونیت جاذب رطوبت عرق خواهند بود و کمک می­ کنند پوست خشک بماند. هرچند دسترسی به بنتونیت بسیار سهل تر از دسترسی به آروروت است.

ملاحظاتی در زمان ساخت دئودورانت

به خاطر داشته باشید که ممکن است در برخی موارد به دلیل نحوۀ تولید مواد اولیه، مجبور شوید مقادیر اعلام شده در این دستور­ها را تغییر دهید. پیشنهاد می ­کنم اگر دستوری را انتخاب کردید، ابتدا در حجم کم آن را درست کنید تا ارزیابی خود از عملکرد محصول را بدانید (و این یکی دیگر از مزیت­ های استفاده از محصولات مراقبتی- بهداشتی خانگی است).  در مورد بافت محصول نیز سریع قضاوت نکنید. شاید با یکی دو بار امتحان و درست کردن، لم کار بیشتر دستتان بیاید.

نکتۀ دیگر آنکه مانند دئودورانت ­های تجاری که ممکن است باعث زرد شدن لباس شوند، در این مورد هم ممکن است شما متوجه لکه هایی شوید که البته لکه های سمجی نیستند. اینها عموماً روغن و مادۀ جاذبی هستند که توسط الیاف پارچه جذب می­شوند و با شستشوی به موقع با آب گرم (بهتر است بگویم داغ!) و مواد شوینده از بین می­ روند.

و اما ۶ دستور تهیه دئودورانت خانگی با مواد طبیعی!

دستور ۱

مواد مورد نیاز:

جوش شیرین، روغن نارگیل، ظرف نگهداری (قوطی کرم استفاده شده، نگهدارندۀ مواد غذایی سایز کوچک و مانند اینها)

این دستور ساده ترین دستور موجود در تهیۀ دئودورانت خانگی است. مقداری جوش شیرین را در ظرف بریزید و روغن نارگیل را کم کم به آن اضافه کنید. مقدار کاربردی احتمالاً میزان برابر از هر کدام خواهد بود که این بستگی به روغن و جوش شیرین دارد. توجه داشته باشید که خمیری که ایجاد می شود نه خیلی خشک باشد و نه خیلی نمناک چون در هر دو صورت در زمان استفاده راحت نخواهید بود.

دستور ۲

مواد مورد نیاز:

روغن نارگیل              ۲ واحد

جوش شیرین              ۱ واحد

نشاسته (آرد) ذرت       ۱ واحد

مواد را در ظرف مناسب با هم مخلوط کنید. به همین سادگی! البته ممکن است اندازه  ­ها به دلیل میزان چربی روغن یا میزان ترکیبات نشاسته ­ای ذرت تغییر کند. پس مواد را کم کم با یکدیگر مخلوط نمایید.

 دستور ۳

مواد مورد نیاز:

جوش شیرین                                                        یک و نیم قاشق غذاخوری

روغن نارگیل (تصفیه نشده و در حالت جامد)                  دو و نیم قاشق غذاخوری

پودر آرو روت (Arrow Root) یا نشاسته (آرد) ذرت         یک چهارم فنجان

(اختیاری) روغن اسانسیل با رایحۀ دلخواه چند قطره- مطمئن باشید به آن روغن حساسیت نداشته باشید.

این دستور العمل ترکیب یکدست تری به ما خوهد داد.

بهتر است مواد را به ترتیب زیر مخلوط کنید و با یک اپلیکاتور (مثلاً چوب بستنی) از آن استفاده کنید:

    • روغن را با استفاده از حرارت غیر مستقیم ملایم (مثلاً روش بن ماری) آب کنید.
    • پور آرو روت یا نشاسته/ آرد، جوش شیرین و روغن اسانسیل را اضافه کنید.
    • اگر ظرف، ظرف نهایی مورد استفاده است، اجازه دهید در همان ظرف خنک شود در غیر اینصورت به ظرف نهایی منتقل و خنکش کنید.

(بر اساس تجربۀ به دست آمده ­ام، استفاده از نشاسته به جای آرد نتیجۀ بهتری خواهد داشت زیرا دانه­ های نشاسته ریز ­تر و نرمتر هستند و حالت یکدست تری به خمیر می ­دهند)

شما می ­توانید این ترکیب را معطر هم کنید و فقط بوی نارگیل ندهید!

روغن های اسانسیلی که می توانید استفاده کنید بستگی به سلیقۀ شما دارد و اینکه بوی عرقتان چقدر تند است! می توانید از روغن اسطوخودوس، روغن درخت چای، روغن پرتغال، گریپ فروت و مانند اینها استفاده کنید. ذائقۀ شما مهم است! در صورتی که از دو روغن پرتغال و گریپ فروت استفاده کردید، ظرف نگهداری باید تیره باشد یا محصولتان را در جایی نگهداری کنید که نور (که حاوی اشعات فرابنفش است) به آن نرسد زیرا می­ تواند باعث آسیب ­های شیمیایی پوستی شود.

دستور۴:  استفاده از شی باتر

مواد مورد نیاز:

این دستور هم مشابه دستور قبل است با این تفاوت که اضافه نمودن شی باتر لطافت بیشتری به ترکیب و پوست شما خواهد داد.

روغن نارگیل                   ۳ واحد

جوش شیرین                    ۳ واحد

شی باتر                         ۲ واحد

آرو روت یا نشاسته ذرت (برای افزایش حالت چسبندگی)         ۲ واحد

روغن اسانسیل                اختیاری

شی باتر و روغن نارگیل را در ظرف و به روش مناسب ذوب کنید. پس از ذوب شدن، از منبع حرارت دور کنید و جوش شیرین و اروروت را اضافه کنید (اگر اروروت ندارید می­توانید جوش شیرین را بیشتر کنید). روغن های اسانسیلتان را اضافه کنید.

دستور ۵

مواد مورد نیاز:

برای این دئودورانت شما می توانید موادی مثل شی باتر و خاک دیاتومیت را که تهیه کردنشان دشوار است، حذف کنید.

روغن نارگیل                                                 ۳ واحد

شی باتر                                                       ۲ واحد

روغن حامل( مثل زیتون یا بادام)                          ۱ واحد

موم زنبور عسل                                             ۱ واحد

آروروت                                                      یک و نیم واحد

خاک دیاتومیت مناسب صنایع غذایی                      یک و نیم واحد

روغن ویتامینE                                             پنج قطره

روغن اسانسیل                                            ۲۰ تا ۲۵ قطره

روغن ها و موم زنبور عسل را با استفاده از روش بن ماری ذوب و یکدست کنید. بعد از ذوب شدن همۀ مواد (موم آخرین ماده ذوب شونده است پس بهتر است اول موم را ذوب کنید و بعد روغن ها را اضافه کنید)، آن ها را از حرارت دور کنید و اجازه دهید کمی از دما بیفتند. حالا آرو -روت، خاک دیاتومیت، ویتامین E و روغن اسانسیل را اضافه کنید و مخلوط را هم بزنید و سپس داخل ظرف نگهدارنده بریزید. اجازه دهید خنک و جامد شود تا بتوانید استفاده کنید.

دستور ۶

مواد مورد نیاز:

روغن نارگیل…………………..۲ قاشق غذاخوری

شی باتر…………………………۱ قاشق غذاخوری

موم زنبور عسل……………..۱ قاشق غذاخوری

جوش شیرین………………….۱ قاشق غذاخوری

پودر ارو روت……………….۲ قاشق غذاخوری

بنتونیت…………………………یک و نیم قاشق غذاخوری

روغن اسانسیل ( لمون گرس یا علف لیمو، درخت چای و …)            از هر کدام ۲ قطره

روغن ها و موم را به روش بن ماری ذوب کنید. بعد از برداشتن از روی حرارت، جوش شیرین، بنتونیت، پودر آروروت و بقیه مواد را با آن حسابی مخلوط کنید. می­ توانید از قالب یخ یا قالب بیسکوییت های کوچک یا حتی جای دئودورانت استیکی قبلی خود استفاده کنید و مخلوط را داخل آنها بریزید تا تکه­ های هندسی منظم و با کاربرد آسان داشته باشید. بعد از ریختن در قالب، به مواد فرصت دهید تا خنک شوند و بعد می توانید از آن استفاده کنید.

مجدداً پیشنهاد می ­کنم این دئودورانت­ ها را در حجم کم درست کنید تا اگر بنا بر نوع مواد اضافه شده، ترکیب چسبندگی و یکنواختی مناسب را نداشت، استفادۀ طولانی مدت از آن باعث ناراحتی نشود.  همچنین این امکان را داشته باشید تا انواع مختلف را امتحان کرده و نهایتاً استفاده از آنچه باب طبعتان است را ادامه دهید.

می بینید؟  تهیه دئودورانت خانگی چندان سخت و پرهزینه نیست!

سؤالات، تجربیات یا نظرات خود را با ما و دیگران به اشتراک بگذارید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *