۱۷ مورد از باید ها و نباید های روغن های اسانسیل

باید ها و نباید های روغن های اسانسیل! شاید با دانستن اینکه این نوع روغن ها منشا گیاهی دارند خیالمان از بابت استفاده از آنها راحت باشد ولی باید دانست که این گونه نیست!

روغن های اسانسیل از جمله تولیداتی هستند که هر چند سابقۀ وجودی آنها به خیلی خیلی سال های قبل بر می گردد اما با گسترش ایده های مربوط به ایجاد آرامش و ماساژ درمانی و بعد هم زیبایی جای خود را در قفسۀ مغازه های عطاری، داروخانه ها و مانند اینها باز کردند. با مطلب زیر همراه باشید تا در باب ۱۷ مورد از بایدها و نباید های روغن های اسانسیل بیشتر بدانید.

Essential oils

۱-   منظور از روغن اسانسیل چیست؟

روغن های اسانسیل از قسمت هایی مانند برگ ها و پوسته های گیاهان بخصوصی به دست می آیند. برای به دست آوردن روغن مربوط به هر گیاه، روش های مختلفی وجود دارد. می توان آنها را به روغن های گیاهی (Vegetable Oils)، کرم ها (پماد ها) یا حتی ژل های حمام اضافه کرد. شما حتی می توانید با انتخاب درست یک روغن اسانسیل آنها را ببویید، به پوستتان بمالید یا آنها را در سرویس بهداشتی نگهداری کنید. برخی تحقیقات نشان داده اند که در صورتی که روش مصرف درست را بدانید، می توانند برای شما بسیار مفید واقع شوند. قبل از استفاده حتماً برچسب روی بسته بندی را مطالعه کنید یا در صورت استفاده از دارو یا سابقه یا ابتلا به بیماری های خاص (مانند سرطان) با پزشک خود در مورد استفاده از آنها صحبت کنید.

۲-   اگر دچار اضطراب هستید، آنها را حتماً امتحان کنید.

رایحه هایی مانند اسطوخودوس، بابونه و گل سرخ (گلاب) به آرامش شما کمک خواهند نمود. می توانید آنها را مستقیماً ببویید یا رقیق شدۀ آنها را به پوست خود بمالید (برای این منظور مطلب مربوط به روغن های حامل موجود را ببینید). محققین بر این عقیده اند آنها از طریق فرستادن پیغام های شیمیایی به قسمت هایی از مغز که تحت تأثیر رفتار و احساسات هستند، مفید واقع می شوند. اگر چه این بو ها به تنهایی قادر به رفع کامل اظطراب شما نیستند اما رایحۀ موجود، به آرامش شما کمک می کند. .

۳-   آنها را به هر جایی نمالید!

روغن هایی که برای استفاده بر روی پوست بازوها و پاها مناسب هستند، نمی توانند برای داخل دهان، بینی، چشم ها یا نواحی خصوصی مورد استفاده قرار گیرند. به بیان روشن تر، روغن های اسانسیل نباید بلعیده شوند یا در نواحی دارای مخاط استفاده شوند. روغن علف چای، نعناع فلفلی و چوب دارچین مثال هایی از این دست هستند.

۴-   به کیفیت اهمیت دهید.

در زمان خرید روغن ها به دنبال تولیدکنندۀ قابل اعتمادی باشید که روغن را بدون افزودنی های دیگر تهیه می کند. این احتمال وجود دارد که واکنش حساسیتی به روغن هایی دهید که دارای مواد اضافه باشند. البته تمامی افزودنی ها بد نیستند. اضافه کردن برخی روغن های گیاهی به روغن های اسانسیل که به سختی به دست می آیند و در نتیجه گران هستند طبیعی است.

۵-   به هرچه می شنوید، اعتماد نکنید.

چون این روغن ها از گیاهان به دست می آیند، بدین معنا نیستند که حتی اگر خالص هم باشند برای مالیدن به پوست، استنشاق یا خوردن برای شما کاملاً مناسب هستند. مواد طبیعی می توانند محرک پوستی، سمی یا باعث واکنش های آلرژیک باشند. مانند هر چیز دیگری که روی پوست می گذارید، بهتر است واکنش پوستتان به آن را با امتحان قسمت کوچکی بسنجید.

۶-    روغن های کهنه را دور بیندازید.

در حالت کلی، روغن ها را بیشتر از سه سال نگه ندارید. روغن های قدیمی به دلیل مجاورت بیشتر با اکسیژن (و وقوع فرایند اکسیداسیون) زودتر فاسد می شوند. ممکن است خاصیت خود را از دست بدهند و باعث واکنش های پوستی یا حساسیتی شوند. اگر تغییر مشخصی در ظاهر، بافت یا بوی روغن یافتید، باید آن را دور بریزید زیرا احتمالاً فاسد شده است.

۷-   روغن های خوراکی را به پوست نزنید.

روغن زیره که برای استفاده در غذا مناسب است در صورت استفاده روی پوست باعث تاول خواهد شد. روغن مرکباتی مانند پرتغال یا لیمو برای استفاده در غذا مناسب هستند اما برای پوست اینگونه نیستند به خصوص اگر در معرض نور آفتاب قرار گیرند. مقابل این مسئله نیز درست است. بوییدن یا مالش روغن اکالیپتوس یا مریم گلی باعث آرامش خواهد شد اما بلعیدن آنها می تواند باعث موقعیت های بدی مانند تشنج شود.

۸-   با پزشک خود مشاوره کنید.

پزشکتان در مورد مناسب بودن روغن برای شما یا تداخلات دارویی به شما اطلاعات خواهد داد. برای مثال، روغن های نعناع فلفلی و اکالیپتوس نحوۀ جذب داروی سرطان فلوروراسیل ۵ (۵-fluorouracil) از پوست را تغییر می دهند؛ یا یک واکنش آلرژیک می تواند باعث خارش، کهیر یا مشکلات تنفسی شود.

۹-   آنها را حتماً رقیق کنید.

روغن های رقیق نشده برای استفادۀ مستقیم قوی هستند. معمولاً توسط روغن های گیاهی (روغن های پایه)، کرم ها یا ژل های حمام تا حد ۱ تا ۵ درصد از روغن اسانسیل در محلول نهایی رقیق می شوند. مقدار دقیق متغیر است. هر چه درصد بیشتری روغن اسانسیل داشته باشید، احتمال ابتلا به حساسیت بیشتر خواهد شد؛ بنابراین ترکیب صحیح آنها مهم است.

۱۰-          روی پوست آسیب دیده استفاده نکنید.

پوست های آسیب دیده می توانند روغن بیشتری جذب کنند که باعث واکنش های پوستی ناخواسته می شود. روغن های رقیق نشده که البته نباید از آنها استفاده کنید، برای پوست های آسیب دیده خطرناک (تر) هستند.

۱۱-          به سن مصرف کننده توجه کنید.

کودکان و افراد در سنین بالا نسبت به روغن های اسانسیل حساسیت پذیری بیشتری نشان می دهند. بنابراین برای این گروه ها باید روغن ها را بیشتر رقیق کنید و از مصرف روغن های خاص مانند درخت توس و وینترگرین (wintergreen) خودداری نمایید. این روغن ها حتی در مقادیر کم هم برای کودکان ۶ ساله یا کم سن تر می تواند باعث عارضه شود زیرا حاوی ماده ای شیمیایی به نام متیل سالیسیلات هستند. از مصرف روغن های اسانسیل برای نوزادان خودداری نمایید مگر با اجازۀ متخصص اطفال.

۱۲-          آنها را در جای مطمئن نگه دارید.

این روغن ها می توانند بسیار غلیظ باشند و باعث مشکلات جدی برای سلامتی گردند به خصوص اگر در دوز نامناسب یا نابجا استفاده شوند. مانند هر چیز دیگری که باید از دسترس اطفال دور بمانند، این روغن ها را از دسترس کودکان خارج کنید.

۱۳-          درصورت بروز واکنش پوستی از ادامۀ مصرف خودداری نمایید.

پوست شما می تواند عاشق روغن اسانسیل شود. اما اگر این اتفاق نیفتاد و متوجه قرمزی، جوش های ریز، تاول یا خارش شدید، از ادامۀ این رابطۀ ناسالم جلوگیری کنید! استفادۀ بیشتر از روغن، اوضاع را بدتر می کند و به محض مشاهدۀ این موارد، آن را از سطح پوست پاک کنید و به آرامی با آب بشویید.

۱۴-          تراپیست خود را با دقت انتخاب کنید.

اگر به دنبال یک آروماتراپیست (رایحه درمانگر) هستید، برای این موضوع وقت بگذارید. می توانید سابقه و شهرت او را بررسی کنید و قبل از انجام تراپی، سخنان، دیدگاه ها و دانش او را با دقت تحلیل و بررسی کنید.

۱۵-          در مصرف، زیاده روی نکنید.

بیشتر مصرف کردن چیزهای خوب، نتیجۀ بهتری نخواهد داشت. حتی در زمانی که روغن رقیق شده باشد، مصرف بیش از اندازه می تواند باعث واکنش نامناسب شود. این موضوع ارتباطی به داشتن حساسیت (آلرژی) یا پوست حساس ندارد.

۱۶-           از استفاده کردن آنها نترسید.

در صورت استفادۀ درست، می توانند باعث ایجاد احساس بهتری با کمترین عوارض جانبی شوند. برای مثال، برای رفع سرگیجه بعد از انجام شیمی درمانی می توانید بخارات زنجبیل را استنشاق کنید. با استفاده از روغن درخت چای می توانید به مبارزه علیه باکتری های بخصوص و بیماری های قارچی بروید. نمونه ای از این باکتری ها، باکتری خطرناک ام آر اِس اِی (MRSA) است. در یک بررسی نشان داده شد که روغن درخت چای عاملی موثر در کرم های ضد قارچ پا است.

۱۷-          در صورت بارداری، مراقب باشید.

برخی روغن ها می توانند به داخل جفت جنین نفوذ کنند. هنوز مشخص نیست که آیا این موضوع می تواند باعث مشکلی شود یا خیر مگر آنکه میزان بیش از اندازه که حالت سمی به خود می گیرد را استفاده کرده باشید. اما برای اطمینان خاطر بهتر است از برخی روغن ها مانند افسنطین (کرم چوب)، سداب، خزۀ بلوط، اسطوخودوس استوئکاس، کامفور، بذر جعفری، مریم گلی و زوفا بپرهیزید. در صورت عدم اطمینان با پزشک خود مشاوره کنید.

امیدواریم با دانستن این ۱۷ نکته در خصوص باید ها و نباید های روغن های اسانسیل، انتخاب و مصرف آگاهانه تری از این روغن ها داشته باشید.

سؤالات، تجربیات یا نظرات خود را با ما و دیگران به اشتراک بگذارید.

منبع:

 Webmd.com

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *